Zeurkaai

Minister van Financiën zijn, is duidelijk een zwaar beroep. Benieuwd hoeveel punten hij van de minister van Pensioenen krijgt. De burgemeester hangt alvast een Panama-vlag uit het venster van zijn schoon verdiep. De Belgische driekleur wordt aan de Scheldekaaien uitgehangen en geldt enkel voor de échte belastingbetalers. Die van de parking.

Maar geen gezeur. De minister van Financiën benoemt de kleinzoon van een grootindustrieel als bestuurslid van de Nationale Bank. Een Franstalige nog wel. Maar ééntje mét geld én macht. De kleinzoon volgt bovendien zijn vader op. Fils à papa à papa. Dat is voor de Vlaamse nationalisten best wel OK.

Bankiers van een staatsbank zijn onthutst geen gehoor te vinden voor hun vraag om een loonsverhoging. Ze voelen zich miskend in hun bijdrage tot de samenleving. Een personeelslid in de zorgsector kent dat gevoel.

Het loon van de CEO’s van de grote beursgenoteerde Belgische ondernemingen (BEL20) steeg gemiddeld met 13% in vergelijking met 2016. Het totale salaris van een CEO van de BEL20 ligt 50 keer hoger dan het gemiddelde brutosalaris van zijn werknemer. Een pintje-CEO verdient zelfs 311 keer meer dan zijn doorsneewerknemer. In Leuven zeggen ze “santei!”.

Maar, nogmaals, geen gezeur. Zolang het volk een rad voor de ogen gedraaid wordt door een staatssecretaris, blijft het fijn te trakteren aan ‘t fornuis in de warande.

O tempora, o mores!

De sociale media waar perceptie als waarheid wordt aanzien

De discussie omtrent ‘wat is een zwaar beroep?’ bewijst dit opnieuw. De platvloerse tweets werden als bandwerk afgeschoten op iedereen die het debat wou aangaan met argumenten.

Op Twitter – en Facebook – wordt het spoorwegpersoneel sterk geviseerd door bepaalde politici en hun volgers. Het ontbreken van levenservaring en kennis van zaken waren geen hindernissen om schaamteloos te tweeten. Laat het duidelijk zijn: machtsgeile politici hebben vandaag een cel “sociale media”, politici die de samenleving beter willen maken, hebben een studiedienst. De studiedienst is het kindje dat gepest wordt. De cel “sociale media” is de verwende pester die alles in de schoot wordt geworpen.

Hieronder zien jullie een dienstrooster van treinbestuurders. Zeer onregelmatige uren. Beginnen om 3u50 ’s morgens is gaan slapen om… en uit uw bed springen om…? Ook treinbegeleiders hebben een dergelijke dienstrooster. De technici en vakbedienden sporen (in de volksmond “spoorleggers”) hebben op een maand een pak nachtdiensten te verteren en werken in weer en wind. Andere spoorwegmensen werken in 3×8-shiften (seinhuis, stationspersoneel, werkplaatsen, veiligheidsdiensten,… ).
Een mens is bovendien niet gemaakt om ’s nachts te werken. Feestdagen (kerstmis, nieuwjaar) en familiebijeenkomsten worden vaak gemist omdat verlof vragen niet steeds krijgen is.

Jong N-VA vindt de discussie omtrent zware beroepen bij de spoorwegen onzinnig en socialistische vakbondspraat. Wat is het referentiekader van deze jonge Vlaamse Kerels? Waarom doen ze zo denigrerend over het spoorwegpersoneel? Waar zijn zij als een treinbestuurder om twee uur ’s nachts opstaat om zijn dienst aan te vangen? Als een spoorlegger zijn tweede week nachten begint? Waarom volgen deze jongeren de debatfiches van hun partijleiding klakkeloos op? Waarom zijn ze zo… plat en soft?

Geef mij maar de politiek geëngageerde jongeren die hun partijleiders het vuur aan de schenen durven leggen. Die jong idealisme uitdragen met respect voor de mensen die dag en nacht werken aan een solidaire samenleving waar jongeren de kansen krijgen die ze moeten krijgen.

Kortom: jongeren mét een f*cking mening!

28280002_1853658054709418_6910682126489963263_n

Politieke stelling

Stel: je bent een politicus. In aanloop naar de verkiezingen maak je een partijprogramma op dat je met veel enthousiasme voorstelt aan je betalende partijleden op het verkiezingscongres van je partij.

Het partijprogramma is duidelijk: “De pensioenleeftijd van 65 jaar wordt niet verhoogd.” De partijleden keuren het verkiezingsprogramma goed en voelen zich gerustgesteld.

In verkiezingsdebatten ben je klaar en duidelijk: “Het verhogen van de pensioenleeftijd is zinloos!” Je confraters van de andere partijen bevestigen je zienswijze. Ook zij engageren zich voor het behoud van de pensioenleeftijd op 65 jaar. Ook hun verkiezingsprogramma’s werden immers door hun eigen partijleden in die zin goedgekeurd. De kiezers, de échte belastingbetalers, zijn eveneens gerustgesteld: “De pensioenleeftijd blijft op 65 jaar.”

De verkiezingen maken van je partij een regeringspartij. Samen met de andere regeringspartijen beslis je de pensioenleeftijd te verhogen naar 67 en wat te morrelen met de pensioenvoorwaarden (o.a. rond zware beroepen). Zonder een volwaardig sociaal overleg want je bent verkozen en vindt sociaal overleg tijdverlies en volstrekt onnodig. Je bent verbaasd dat kiezers zich vragen stellen over je verkiezingsbeloftes. Je eigen partijleden twijfelen of ze tijdens het verkiezingscongres wel goed opgelet hebben. Geen nood, ook de partijleden van je regeringspartners stellen zich dezelfde vraag.

Eén vakbond reageert na woorden mét daden. Je vindt dat die vakbond een politiek spel speelt en gebruikt de term “vakbondsterroristen” om de angst in onze samenleving politiek uit te buiten.

Mijn vraag: “Waar is die spiegel in je badkamer?”

partijprogramma

Acht miljoen

Bezorgde belastingbetalende burgers reageren op 10/10 met een sociale actie rond pensioenen, zware beroepen, openbare diensten en eisen tevens fiscale rechtvaardigheid.

De regering en haar werkgeversvakbonden VBO en VOKA spreken over een schande en een economisch verlies van 40 miljoen euro.

Minister van ontwikkelingshulp Alexander De Croo op kop is zwaar verontwaardigd over de sociale actie.

Multinationals ontwijken jaarlijks 100 miljard euro (miljard!) aan belastingen in arme landen waardoor essentiële gezondheidszorg en onderwijs onbetaalbaar zijn; 8 miljoen moeders, kinderen en baby’s vinden hierdoor een onnodige dood.

Teken aub de petitie. Dank u.

Het referentiekader van deze regering

Nieuwsfeit van de dag: 50-plussers die door omstandigheden werkloos worden, zullen minder pensioen krijgen ten gevolge het ‘zomerakkoord’. Dit werd op de persconferentie van de regering blijkbaar niet echt toegelicht. We vernemen dit via technische fiches… Deze regering is er dus van overtuigd dat 50-plussers onmiddellijk ander werk vinden na hun ontslag.

Ontslag omwille van bijvoorbeeld de verplaatsing van de productie naar een lage loonland zodat de CEO en de aandeelhouders grotere bonussen kunnen ontvangen. Ik geef grif toe, dit is – in deze neoliberale tijden – geen politiek correcte uitspraak van me…

Het is bovendien begrijpelijk dat ‘den Theo’ geen verlof neemt. Hij kan het niet meer nemen. Hij moet dergelijke onrechtvaardigheden immers camoufleren met zijn mediagenieke optredens.

Ik heb daarentegen sterk de indruk dat het sociale gelaat van deze regering, gezinspartij cd&v, continu in verlof is.

De rijkste mens op de planeet

Het is beslist. De rijkste man op aarde is Jeff Bezos, baas van Amazon en pionier van de e-commerce. Hij onttroont hiermee ouwe getrouwe Bill Gates. Het verschil is minimaal: 90,5 miljard dollar vs 90,1 miljard dollar. Jeff wordt geroemd om zijn visionaire ondernemerszin: hij is een "entrepreneur". Bill ook, maar hij durft goede doelen steunen, tegen gevoelige schenen schoppen en stoute uitspraken doen die binnen het wereldje van de kapitalistische elite tot verbijstering leiden: "Only Socialism can save the climate. The Private Sector is inept’. Weet dat ook Einstein heeft voorspeld dat socialisme de oplossing is van mondiale onrechtvaardigheden en conflicten, lees zijn essay "Why Socialisme?".

Ik neem hiermee wellicht een optie op een extra portie haatmail en varianten ervan op de sociale media. Literaire pogingen als "walgelijk uitschot, een literke zwavelzuur in uw smerige socialistische smoel" (let op de uw-vorm, wel beleefd) of bestempeld worden als "vakbondsterrorist" (met dank aan N-VA voor het lanceren ervan en de associatie met terroristen in deze tijden bewust uit te buiten), zijn het trieste resultaat van een bepaalde politieke strategie: het demoniseren van het socialisme en zijn doelstelling, de welvaartstaat.

Owen Jones beschrijft in zijn boek "Chavs. De demonisering van de Britse arbeidersklasse" de gevolgen van deze politieke strategie van Thatcher, heldin van Gwendolyn en Bart. In Engeland is de klassenmaatschappij meer dan ooit aanwezig en worden de mensen tegen elkaar opgezet ten gunste van een kapitalistische elite. De rijkdom van de duizend rijkste Britten neemt alleen maar toe. Die van de middenklasse niet. En dat is dan weer de schuld van iedereen die onder de middenklasse wordt gecatalogiseerd. Herkenbaar?

Maar terug naar onze Jeff van Amazon. Gwendolyn, Bart en Charles-Michel zijn vurige supporters van Jeff. Ik ga het "sociale gelaat" van deze regering, de cd&v, nog wat ontzien. Dik tegen mijn goesting. Mijn empathisch vermogen naar hun onmacht is wellicht de oorzaak hiervan . Ze leiden aan het Stockholm-syndroom, vrees ik. Niettemin zijn ze medeverantwoordelijk.

Wat deze vurige bewonderaars van het ideaalbeeld van succesvolle "entrepreneurs" steeds vergeten, selectief wellicht, is dat het succes van dergelijke entrepreneurs vaak gepaard gaat met de miserabele werkomstandigheden van hun werknemers. Daarenboven worden de concurrenten van Jeff hierdoor sterk benadeeld. De neoliberalen kiezen enkel voor de meest succesvolle "entrepreneur". De ondernemers en zelfstandigen die het spel eerlijk willen spelen, zijn “losers”.

Lees hier hoe de werknemers van de rijkste man op aarde behandeld worden. Het is bovendien algemeen geweten dat Amazon een anti-vakbondenbeleid voert en nauwelijks vennootschapsbelasting betaalt.

But who cares?

Minimale dienstverlening

De reizigers die opstappen in een stopplaats, zullen geen trein hebben. Zij zullen zich moeten verplaatsen naar een groot station waar ze natuurlijk geen parking meer vinden. Eenmaal toegekomen op een overvol perron, zien ze een overvolle trein binnen rijden waar ze niet op geraken. De werkgever gaat het argument dat er geen treinen rijden niet meer aanvaarden als verontschuldiging, want er is een 'minimale dienstverlening'.

Deze regering moet inzetten op een maximale en een gegarandeerde dienstverlening, met een voldoende treinaanbod en operationeel personeel ten dienste van de reizigers. Een écht sociaal overleg met respect voor reizigers en personeelsleden. Een terug eengemaakt bedrijf dat klantgericht werkt. Geen One Man Car maar een One (Wo)Man Management!

De spoorweg is niet alleen de historische motor van onze sociale en economische welvaart, het zal ook de ecologische motor moeten zijn van een klimaatneutrale wereld. Hoog tijd om daar werk van te maken. Maak die van het Spoor de klimaatridders van de toekomst. De volgende generaties zullen het weten te appreciëren.

Deze planeet is niet van ons. We lenen het van de generaties die komen.

Maar dat staat wellicht niet in het regeerakkoord.