Zeurkaai

Minister van Financiën zijn, is duidelijk een zwaar beroep. Benieuwd hoeveel punten hij van de minister van Pensioenen krijgt. De burgemeester hangt alvast een Panama-vlag uit het venster van zijn schoon verdiep. De Belgische driekleur wordt aan de Scheldekaaien uitgehangen en geldt enkel voor de échte belastingbetalers. Die van de parking.

Maar geen gezeur. De minister van Financiën benoemt de kleinzoon van een grootindustrieel als bestuurslid van de Nationale Bank. Een Franstalige nog wel. Maar ééntje mét geld én macht. De kleinzoon volgt bovendien zijn vader op. Fils à papa à papa. Dat is voor de Vlaamse nationalisten best wel OK.

Bankiers van een staatsbank zijn onthutst geen gehoor te vinden voor hun vraag om een loonsverhoging. Ze voelen zich miskend in hun bijdrage tot de samenleving. Een personeelslid in de zorgsector kent dat gevoel.

Het loon van de CEO’s van de grote beursgenoteerde Belgische ondernemingen (BEL20) steeg gemiddeld met 13% in vergelijking met 2016. Het totale salaris van een CEO van de BEL20 ligt 50 keer hoger dan het gemiddelde brutosalaris van zijn werknemer. Een pintje-CEO verdient zelfs 311 keer meer dan zijn doorsneewerknemer. In Leuven zeggen ze “santei!”.

Maar, nogmaals, geen gezeur. Zolang het volk een rad voor de ogen gedraaid wordt door een staatssecretaris, blijft het fijn te trakteren aan ‘t fornuis in de warande.

O tempora, o mores!

De rijkste mens op de planeet

Het is beslist. De rijkste man op aarde is Jeff Bezos, baas van Amazon en pionier van de e-commerce. Hij onttroont hiermee ouwe getrouwe Bill Gates. Het verschil is minimaal: 90,5 miljard dollar vs 90,1 miljard dollar. Jeff wordt geroemd om zijn visionaire ondernemerszin: hij is een "entrepreneur". Bill ook, maar hij durft goede doelen steunen, tegen gevoelige schenen schoppen en stoute uitspraken doen die binnen het wereldje van de kapitalistische elite tot verbijstering leiden: "Only Socialism can save the climate. The Private Sector is inept’. Weet dat ook Einstein heeft voorspeld dat socialisme de oplossing is van mondiale onrechtvaardigheden en conflicten, lees zijn essay "Why Socialisme?".

Ik neem hiermee wellicht een optie op een extra portie haatmail en varianten ervan op de sociale media. Literaire pogingen als "walgelijk uitschot, een literke zwavelzuur in uw smerige socialistische smoel" (let op de uw-vorm, wel beleefd) of bestempeld worden als "vakbondsterrorist" (met dank aan N-VA voor het lanceren ervan en de associatie met terroristen in deze tijden bewust uit te buiten), zijn het trieste resultaat van een bepaalde politieke strategie: het demoniseren van het socialisme en zijn doelstelling, de welvaartstaat.

Owen Jones beschrijft in zijn boek "Chavs. De demonisering van de Britse arbeidersklasse" de gevolgen van deze politieke strategie van Thatcher, heldin van Gwendolyn en Bart. In Engeland is de klassenmaatschappij meer dan ooit aanwezig en worden de mensen tegen elkaar opgezet ten gunste van een kapitalistische elite. De rijkdom van de duizend rijkste Britten neemt alleen maar toe. Die van de middenklasse niet. En dat is dan weer de schuld van iedereen die onder de middenklasse wordt gecatalogiseerd. Herkenbaar?

Maar terug naar onze Jeff van Amazon. Gwendolyn, Bart en Charles-Michel zijn vurige supporters van Jeff. Ik ga het "sociale gelaat" van deze regering, de cd&v, nog wat ontzien. Dik tegen mijn goesting. Mijn empathisch vermogen naar hun onmacht is wellicht de oorzaak hiervan . Ze leiden aan het Stockholm-syndroom, vrees ik. Niettemin zijn ze medeverantwoordelijk.

Wat deze vurige bewonderaars van het ideaalbeeld van succesvolle "entrepreneurs" steeds vergeten, selectief wellicht, is dat het succes van dergelijke entrepreneurs vaak gepaard gaat met de miserabele werkomstandigheden van hun werknemers. Daarenboven worden de concurrenten van Jeff hierdoor sterk benadeeld. De neoliberalen kiezen enkel voor de meest succesvolle "entrepreneur". De ondernemers en zelfstandigen die het spel eerlijk willen spelen, zijn “losers”.

Lees hier hoe de werknemers van de rijkste man op aarde behandeld worden. Het is bovendien algemeen geweten dat Amazon een anti-vakbondenbeleid voert en nauwelijks vennootschapsbelasting betaalt.

But who cares?

Zomerakkoord federale regering

Iemand met een effectenrekening (bankrekening aandelen en obligaties) met meer dan 500.000 euro betaalt 0,15% effectentaks op het bedrag dat boven die 500.000 euro ligt. Dus: op een bedrag van 1.000.000 euro betaalt die persoon 750 euro belasting (0,15% belasting op 500.000 euro).

Gelukkig kan die persoon dankzij het zomerakkoord maandelijks 500 euro onbelast bijverdienen en worden de kosten van de psychologische begeleiding na zoveel onrecht eindelijk terugbetaald – ook dankzij het zomerakkoord!

Deze regering is echt begaan met het gewone volk.

Ergens in een land stierf een mens. Het was niet de paus.

Op 27 februari stierf een mens. Een mens die in ons collectief geheugen dient herinnerd te worden als hét geweten van een dolende samenleving in een pretpark van oerinstincten: egoïsme, neoliberale driften, navelconsumentisme, hebzucht en kortzichtigheid.
Hij maakte ons wakker en trachtte ieder van ons via de nooduitgang het pretpark te doen ontvluchten. Helaas zijn er nog steeds mensen die de nooduitgang barricaderen en hierin gesteund worden door de onverschilligheid van een massa onwetenden.

Stéphane Hessel. Verzetsman in WOII. Overleeft Buchenwald en Dora. Ontsnapt tweemaal aan ophanging. Co-auteur Universele Verklaring van de Rechten van de Mens. Schrijver van Indignez-vous! (Neem het niet!). 96 jaar.

Maatschappijkritisch. Hekelt de achterdocht tegenover immigranten, het ter discussie stellen van sociale verworvenheden zoals de pensioenen en onderwijsvoorzieningen, de media die in handen zijn van de welgestelden. Voorvechter van een rechtvaardige overheid die het algemeen belang nastreeft. Tegenstander van geprivatiseerde banken die zich enkel bekommeren om hun dividenden en buitensporige salarissen van de leidinggevenden.

Politieke en economische verantwoordelijken die sociale verworvenheden ter discussie stellen in tijden dat de kloof tussen de rijksten en armsten nog nooit zo groot is geweest. Neem het niet!

Zijn universele raad: “Wees niet onverschillig. Onverschilligheid ontneemt je het vermogen om in opstand te komen. Scheppen is weerstand bieden. Weerstand bieden is scheppen.”

De Belgische nieuwsbulletins besteedden de dag na zijn overlijden een kwartier aan het ontslag van de Paus en wat er zou volgen. Hessel kwam (bijna) niet aan bod. Godbetert!

Premier Elio Di Rupo ging naar Parijs om een laatste eerbetoon te brengen waardoor hij laattijdig in het parlement zou arriveren voor de donderdagse zitting. Bepaalde politici van rechtse strekking, die dankzij Stéphane Hessel en zijn generatiegenoten aan politiek mogen en kunnen doen, vroegen zich grimmig af of de reden van de laattijdige aankomst van de premier wel gerechtvaardigd was. Dezelfde politici die wellicht alles zouden doen om in beeld te komen tijdens de begrafenis van een bekende Vlaming of een paus.

Op 27 februari stierf een mens. Ergens in een land waar de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens collectief genegeerd wordt. Ergens in een land waar de lage lonen en arbeid van velen gelijk staan met de welvaart van enkelingen. Ergens in een land waar onderwijs een voorrecht is voor de rijken. Ergens in een land waar je geslacht en afkomst je levenskwaliteit bepaalt. Ergens in een land waar de welvarende klasse angstig is voor de minder begoede klasse. Ergens in een land waar de waan van de dag het collectieve zuurgehalte bepaalt en sociale verworvenheden ter discussie worden gesteld. Ergens in een land stierf een mens. En het was niet de paus.