Schaken is geestelijk gezond

Als er geschaakt wordt, ben ik graag van de partij. Stad Leuven wil dé schaakstad van België worden!

Mijn pleidooi – en die van vele anderen – voor het introduceren van de schaaksport op publieke plaatsen werd door sp.a Leuven opgenomen in haar partijprogramma en is nu in wording. De volgende stappen zijn schaaktafels in parken of op pleintjes waar mensen – jong en minder jong – elkaar vinden voor het beoefenen van deze sport. De schaaksport verbindt mensen over de hele wereld. Een dame die gisteren kwam toekijken zei het zo: schaken brengt mensen bij elkaar, je hoeft elkaars taal niet eens te kunnen spreken.

Een speciale waardering voor Jan Callewaert die Leuven op de internationale schaakkaart heeft geplaatst met het internationale schaaktoernooi “Your Next Move” dat deel uitmaakt van de Grand Chess Tour in vier wereldsteden: Paris, London, Saint Louis en… Leuven! De allerbeste schakers – inclusief Kasparov – komen jaarlijks naar Leuven om te schaken in het stadhuis, een geweldige verwezenlijking! Het toernooi gaat trouwens steeds gepaard met speciale aandacht voor de jeugdige spelers. Schaakgrootmeesters spelen voor de start van het toernooi simultaan tegen kinderen. Zeg maar een opwarmer voor het grotere werk.

De schaaksport is een zeer democratische en toegankelijke denksport en een aanrader voor kinderen. In Leuven zijn er schaakclubs die veel inspanningen leveren in het opleiden van kinderen en jongeren tot enthousiaste schaakspelers. Schaken versterkt het concentratievermogen, het tactisch en strategisch denken en, wat vaak vergeten wordt, een gezonde dosis creativiteit én passie!

Opgelet: Schaken is niet voor ‘softies’. Een voetbalveld afrollen met een geveinsde blessure om tijd te winnen, zie je bij het schaken nooit gebeuren…

http://www.robtv.be/nieuws/leuven/spelplezier-de-stad-dankzij-reuzenschaakborden

Straatverbod voor dummies

Straatverbod als strafmaatregel voor bepaalde vormen van ongepast gedrag in het openbaar? Efficiënt? Toepasbaar? Of eerder een zoveelste waanidee van de dag? Laten we het alstublieft simpel en duidelijk houden. Elke vorm van ongepast gedrag moet kordaat aangepakt worden door de gerechtelijke macht. Het beslissingsrecht om dergelijke straffen uit te voeren dient exclusief terrein te blijven van justitie. De scheiding der machten is een democratisch beginsel waarmee secuur moet worden omgegaan. Burgemeesters een dergelijke beslissingsmacht toekennen is vragen om ‘Far West’ toestanden. De herverkiezing van sheriffs en hun deputy sheriffs wordt hiervan afhankelijk wat vervolgens zal leiden tot populistische en willekeurige maatregelen.

Burgemeester Louis Tobback vraagt zich in De Morgen (04/04/12) af of dit alles praktisch haalbaar is en maakt zich vooral zorgen over de gevolgen ervan: “ Het lijkt mij ongezond om als burgemeester over zulke dingen te beslissen. Dat wil ik niet doen. Volgens mij zijn we op weg om een stap te ver te gaan met de administratieve sancties die gemeenten kunnen opleggen. Wat volgt hierna? De privatisering van het systeem? Ik kan me voorstellen dat de private bewakingsfirma’s al op de loer liggen om de naleving van al die opgelegde boetes te controleren. Weet je wat je op den duur krijgt? Een overheid die alleen nog zorgt voor landsverdediging, voor zover we dat nog nodig hebben, en voor het handhaven van de veiligheid. We stevenen af op een maatschappij die gedomineerd wordt door Rick Santorums (Republikeins Amerikaans presidentskandidaat, avb). Is dat wat we willen? Het lijkt misschien alsof we zulke personen hier niet hebben in Europa, maar dat is niet zo. Ze zijn misschien niet zo religieus fanatiek als Santorum, maar ze bestaan. En neen, dat is geen aangenaam vooruitzicht.”

Ook Gunther Blauwens, bestuurslid sp.a Leuven, heeft zijn bedenkingen: “De gerichte aanpak van overlast en zwaardere geweldplegingen door de Leuvense politie en het stadsbestuur is kordaat en vooral duidelijk naar de bevolking toe. Het uitbreiden van de Gemeentelijke Administratieve Sancties (GAS) met straffen als straatverbod heeft totaal geen meerwaarde. Er moet eerder gestreefd worden naar een zo goed mogelijke ondersteuning van de politionele diensten in hun opdracht. Justitie moet haar rol maximaal opnemen en minimaal seponeren. Een gezonde samenleving heeft nood aan spelregels. De scheiding der machten moet zorg dragen voor die spelregels. Het is bovendien ook het afschuiven van verantwoordelijkheid wat op termijn leidt tot het minimaliseren van “ongepast gedrag”. We moeten er ons immers van bewust zijn dat kleine criminaliteit en overlast kunnen leiden tot een grote subjectieve onveiligheid. Het gebruik van “straatverbod” verschuift het probleem enkel maar naar een andere straat. Een duidelijk antwoord van justitie dringt zich op!”

It’s the math, stupid!

Retro. Eind 2009, begin 2010. Leuven is getuige van stakingspiketten aan de ingang van AB InBev. Het management, bivakerend in Wall Street, besliste om saneringen en herstructureringen door te voeren in functie van de toekomst van het bedrijf. De toverwoorden “saneringen” en “herstructureringen” gaan steeds gepaard met het ontslag of het verplaatsen van werknemers. Werknemers die daarenboven zo ver mogelijk verwijderd zijn van het management. Saneringen en herstructureringen mogen immers geen gezicht hebben. Het zijn numbers, balanced scorecards, en andere strategische projecten waar de “GO” als lancering van acties steeds voorrang van rechts krijgt. En de klant mag ook extra betalen voor zijn pintje aan de toog…

Deze week vernamen we dan dat het 40-koppig managementteam van AB InBev een bonus van een miljard euro onderling mag verdelen omdat de “objectieven” werden behaald. De toverwoorden saneringen en herstructureringen gaan immers eveneens gepaard met bonussen en extraatjes voor de mensen die wel dicht tot het management behoren. Bonussen en extraatjes mogen wel een gezicht hebben! Het is fijner om een lachende mens te begroeten dan een bezorgde werknemer of een misnoegde klant.

En toch heeft AB InBev nog steeds een schuld ten gevolge een fusie hier en daar. De voorwaarde om als manager een bonus te krijgen, is de schuld te verlagen tot een bepaalde richtcijfer. Maar vergis u niet, er is nog steeds een schuld. Niettemin vindt men de prestaties van deze 40 managers zo uitzonderlijk subliem om hen toch te belonen met 1 miljard euro aan bonussen.

Met andere woorden, het verhogen van de prijzen voor de klanten, zowel de cafébaas als de consument, vermeerderd met het ontslaan en verplaatsen van werknemers, is gelijk aan 1 miljard bonussen dat verdeeld wordt onder 40 managers terwijl het bedrijf nog steeds een schuld heeft. Neoliberale logica?

De perswoordvoerster argumenteerde voor de camera dat de bonussen niet onmiddellijk kunnen worden verzilverd en dat de managers hierdoor het bedrijf niet vroegtijdig mogen verlaten. Alsof dat een bedreigend element is? Als je weet dat je binnen enkele jaren de lotto van je leven mag ontvangen, wie verlaat dan het – trouwens zonnige – eiland? De enigen die het bedrijf hebben verlaten, zijn de honderden arbeiders die wereldwijd ontslagen werden, waarvan 180 in Leuven…

De verdedigers poneren dat dit nu eenmaal de Angelsaksisch wijze is van het verlonen van managers. Het is een vorm van managementcultuur. “Ge moet dat begrijpen mijnheer, it’s the greed, stupid!”

Wat doen we er dan tegen? Het boycotten van hun pintjes? Dit zal enkel leiden tot bijkomende saneringen en herstructureringen waar vooral de werknemers en de klanten het slachtoffer van worden. Catch-22.

Helaas, dit zijn de numbers: 180 mensen verloren hun job in Leuven, de CEO verdient een bonus van 135 miljoen euro. Een arbeider van AB Inbev moet hier 54.000 maanden voor werken, dat is 4.500 jaar. Inderdaad, we zullen langer moeten werken… It’s the math, stupid!