Schaken is geestelijk gezond

Als er geschaakt wordt, ben ik graag van de partij. Stad Leuven wil dé schaakstad van België worden!

Mijn pleidooi – en die van vele anderen – voor het introduceren van de schaaksport op publieke plaatsen werd door sp.a Leuven opgenomen in haar partijprogramma en is nu in wording. De volgende stappen zijn schaaktafels in parken of op pleintjes waar mensen – jong en minder jong – elkaar vinden voor het beoefenen van deze sport. De schaaksport verbindt mensen over de hele wereld. Een dame die gisteren kwam toekijken zei het zo: schaken brengt mensen bij elkaar, je hoeft elkaars taal niet eens te kunnen spreken.

Een speciale waardering voor Jan Callewaert die Leuven op de internationale schaakkaart heeft geplaatst met het internationale schaaktoernooi “Your Next Move” dat deel uitmaakt van de Grand Chess Tour in vier wereldsteden: Paris, London, Saint Louis en… Leuven! De allerbeste schakers – inclusief Kasparov – komen jaarlijks naar Leuven om te schaken in het stadhuis, een geweldige verwezenlijking! Het toernooi gaat trouwens steeds gepaard met speciale aandacht voor de jeugdige spelers. Schaakgrootmeesters spelen voor de start van het toernooi simultaan tegen kinderen. Zeg maar een opwarmer voor het grotere werk.

De schaaksport is een zeer democratische en toegankelijke denksport en een aanrader voor kinderen. In Leuven zijn er schaakclubs die veel inspanningen leveren in het opleiden van kinderen en jongeren tot enthousiaste schaakspelers. Schaken versterkt het concentratievermogen, het tactisch en strategisch denken en, wat vaak vergeten wordt, een gezonde dosis creativiteit én passie!

Opgelet: Schaken is niet voor ‘softies’. Een voetbalveld afrollen met een geveinsde blessure om tijd te winnen, zie je bij het schaken nooit gebeuren…

http://www.robtv.be/nieuws/leuven/spelplezier-de-stad-dankzij-reuzenschaakborden

Centraliseren is passé

Vandaag heb ik samen met de gewestelijke secretaris van Oost-Vlaanderen Franky Heyerick een bezoek gebracht aan de medewerkers van directie Stations in het Flandria-gebouw tegenover het station van Gent-Sint-Pieters. Deze mensen – en hun gezinsleden – worden dra geconfronteerd met een zoveelste centralisatie bij de spoorwegen. Ook andere diensten hebben het mogen of zullen het moeten ervaren.
In een vorige FB-post heb ik reeds verwezen naar de mensen in Hasselt die verplaatst worden naar Antwerpen of Brussel.

In tijden waar een gezonde combinatie van gezin en werk door alle arbeidsspecialisten aangeprezen wordt in functie van werkbaar werk, waar vele bedrijven kiezen voor decentralisatie ten gunste van de mobiliteit, de dienstverlening en work-life-balance van het personeel, kiest de NMBS voor een ouderwetse aanpak: centraliseren. Er zijn bedrijfsspecialisten die een dergelijke organisatiestructuur ronduit “passé” vinden.

We werden in het Flandria-gebouw verwelkomd door een vijfentwintigtal medewerkers die op een serene manier hun bezorgdheid hebben geuit. Opvallend: deze mensen uitten niet alleen hun bezorgdheid over hoe ze hun dagelijkse familiale verantwoordelijkheden moeten organiseren (kinderopvang, kwaliteitsvolle tijd voor kind en partner, het dagelijks koken van een gezonde gezinsmaaltijd op een deftig uur, …) maar ook tot de kwaliteit van hun dagelijkse job, de interne en externe dienstverlening naar collega’s en klanten toe.

Er werden concrete voorbeelden aangebracht waaruit blijkt dat de centralisatie zal leiden tot een verminderde dienstverlening. Medewerkers van directie Stations kennen hun lokale klanten als geen ander en onderhouden deze contacten door een persoonlijke aanpak te hanteren. Een verplaatsing naar Brussel zal dit persoonlijk contact onmogelijk maken.

Je kunt de vergelijking doortrekken naar operationele diensten die eveneens gecentraliseerd werden en waardoor de interne en externe communicatie alleen maar verslechterd is. Directie Transport wil bijvoorbeeld ondersteunende diensten van treinbesturing (permanentie en diensttabel) centraliseren en refereert aan de centralisatie van dezelfde diensten bij treinbegeleiding, wat volgens de directie een succes was.

Een succes? Ik geef graag het woord aan de treinbegeleiders…

Onderzoekssyndicalisme

De centralisatie van verschillende diensten van onder andere directie Stations naar Gent, Antwerpen en Brussel zal een zware impact hebben op het gezinsleven van vele medewerkers. Dichtbij huis werken is geen overbodige luxe in een tijdgeest waar flexibel werken vooral ten gunste is van de werkgever. Alhoewel, er zijn werkgevers die de noodzaak van dichtbij huis werken bijzonder goed begrijpen en inzetten op telewerken, lokale kantoorruimtes, filialen, … enzovoort.

Er zijn zelfs bedrijven die zich specialiseren in het aanbieden van vervangende werkplekken, kantoor- en vergaderruimtes, en dan nog vooral in stationsgebouwen waar ze ruimtes afhuren van directie Stations. Dergelijke bedrijven spelen terecht in op de vraag naar dichtbij huis werken én in functie van het openbaar vervoer. Een kwaliteitsvolle gezinsleven wordt hierdoor gecombineerd met milieubewust ondernemen. Een win-win noemen ze dit binnen managementkringen.

Op de nationale paritaire subcommissie (NPSC) heb ik de vraag gesteld wat directie Stations zal doen met de vrijgekomen ruimtes in het station van Hasselt gezien ze haar eigen personeel verplaatst naar Antwerpen, Gent of Brussel. Een verplaatsing dat dagelijks tot meer dan drie uur zal vergen. Ik heb tevens de bedenking gemaakt hoe sarcastisch het zou zijn mocht directie Stations de vrijgekomen ruimtes in het stationsgebouw verhuren aan een bedrijf dat vervangende werkplekken aanbiedt aan mensen die dichtbij huis willen werken. De vertegenwoordigers van de NMBS in de NPSC hebben mijn vraag genotuleerd en zullen hierop antwoorden op de volgende NPSC.

Gezien ik een aanhanger ben van onderzoekssyndicalisme, heb ik zelf het initiatief genomen om, ahum, “deep undercover”, contact op te nemen met het bedrijf dat vervangende werkplekken aanbiedt in verschillende stations (Leuven, Gent-SP, Antwerpen Centraal, Sint-Niklaas, Liège-Guillemins, Brussel Centraal, Brussel Zuid,…).

Het moet gezegd, ik kreeg een snelle respons van de ‘senior account manager’ op mijn vraag of er een vervangende werkplek aangeboden zal worden in het station van Hasselt: “Er wordt op dit moment inderdaad gekeken naar een locatie in de stationsomgeving.”

Wedden dat het station Hasselt zelf betreft?

Mijn naam is Bond. Vak Bond. 😎

Schaakbal

De wedstrijd Frankrijk-België wordt vergeleken met een schaakpartij waarin de Franse coach de beste schaker zou zijn.

De “Franse verdediging” is als schaakopening weliswaar gekend als een solide verdediging met een beperkte speelruimte, “tijd winnen” daarentegen is bij het schaken onbestaande. Zelfs niet en-passant.

De schoonheid van een schaakpartij kan, ook in verdedigend opzicht, nooit overtroffen worden door de tactiek van de Franse bondscoach in deze wereldbeker. De wijsheid van een schaker herken je in de aanvalskracht van zijn pionnen.

Het is bovendien onwerkelijk dat een uitsluitend verdedigend spelende schaker een partij zou kunnen winnen. Hooguit remise is zijn deel. Waarom? Schakers houden te veel van het spelletje en gaan er voor. Schakers zijn geen softies.

Goed om weten. De Engelse schaakopening situeert zich op de flanken.

Er moet me iets van het hart

Binnen de Belgische spoorwegen wordt het dossier van de herwaardering van onze collega’s treinbestuurders heftig bediscussieerd op de werkvloer en op de sociale media.

Ik ga hier niet het discours houden welke vakbond het bij het rechte eind heeft en welke niet, het gaat me om de emoties die eruit vloeien. Emoties die collega’s diep kwetsen. Zowel bij treinbestuurders onderling als over de verschillende beroepscategorieën heen.

Er zijn militanten – van welke vakbond dan ook – die hard en persoonlijk aangepakt worden door collega’s die een andere mening hebben. De bewoordingen zijn ruimschoots gekend en hoeven niet herhaald te worden. Ik kan niet sterk genoeg benadrukken hoe erg ik dit vind. Een militant verdient het gerespecteerd te worden op de werkvloer. Militanten steken hun vrije tijd in het verdedigen van de waarden van hun vakbond en het waken over het welzijn van de collega’s op de werkvloer. Vrijwilligerswerk moet te allen tijde gewaardeerd worden.

Verschil in mening kan en moet op een correcte en respectvolle manier geuit worden. De dingen die ik meer en meer lees op de sociale media doen mijn spoorweghart bloeden. Populisme is bon ton geworden, alsook het verspreiden van onjuiste informatie, zeg maar nepnieuws. Zij die de Belgische spoorwegen willen ontmantelen, genieten er ongetwijfeld volop van.

En toch. We kregen onlangs een warme reactie van een spoorwegman op onze opinie waarin we de centralisatie van operationele diensten aan de kaak stelden, een tekst die we schreven op basis van feedback van onze militanten op het terrein. Zijn reactie:

“Jullie artikel ‘Centralisatie van de operationele diensten’ vat op een perfecte, rationele en vooral niet populistische manier de problemen samen waarmee wij (allen) geconfronteerd worden. Hartelijk dank voor jullie inzet en moeite. Als onze directie gezond verstand zou hebben, zouden ze dit artikel boven hun bed moeten hangen en dagelijks herlezen. Dit is geen populistische praat, maar een oplossing voor zowel personeel als reizigers!”

Wel, dat is de spoorwegsolidariteit waar we met ons allen voor gaan. Over vakbondsgrenzen en beroepscategorieën heen. Daar moeten we verder aan werken met respect voor ieders standpunt.

Door de geschiedenis heen hebben de spoorwegen -waar dan ook- steeds een gemeenschappelijke opdracht uitgevoerd.

Mensen verbinden.

Wat lees ik vandaag in ‘De Tijd’?

Frontpagina

“Rijke zakenfamilies omzeilen effectentaks: De meest vermogende Belgische families schuiven met hun aandelen in beursgenoteerde bedrijven om aan de effectentaks te ontsnappen…”

“Weer Europese oorveeg voor regering Michel: België krijgt vandaag alweer een bar slecht Europees rapport. Ons land heeft de afgelopen twee jaar veel te weinig gedaan om de begroting structureel gezond te maken…”

Pagina 2 – ‘Commentaar Redactie De Tijd
“Achterpoort: Van de grote achterpoort die de regering-Michel zelf in de effectentaks heeft ingebouwd, wordt op grote schaal gebruikgemaakt…”

Pagina 3
“Vooral rijkste Belgen ontvluchten effectentaks: Hoe groter hun vermogen, hoe meer de rijke Belgen zich inspannen om de effectentaks te ontlopen. Dat blijkt uit een rondvraag bij de banken…”

Rechts Vlaanderen werpt op dat De Tijd een linkse gazet is.

https://www.msn.com/nl-be/financien/nieuws/rijke-zakenfamilies-omzeilen-effectentaks/ar-AAxFQjh?ocid=ientp