It’s the math, stupid!

Retro. Eind 2009, begin 2010. Leuven is getuige van stakingspiketten aan de ingang van AB InBev. Het management, bivakerend in Wall Street, besliste om saneringen en herstructureringen door te voeren in functie van de toekomst van het bedrijf. De toverwoorden “saneringen” en “herstructureringen” gaan steeds gepaard met het ontslag of het verplaatsen van werknemers. Werknemers die daarenboven zo ver mogelijk verwijderd zijn van het management. Saneringen en herstructureringen mogen immers geen gezicht hebben. Het zijn numbers, balanced scorecards, en andere strategische projecten waar de “GO” als lancering van acties steeds voorrang van rechts krijgt. En de klant mag ook extra betalen voor zijn pintje aan de toog…

Deze week vernamen we dan dat het 40-koppig managementteam van AB InBev een bonus van een miljard euro onderling mag verdelen omdat de “objectieven” werden behaald. De toverwoorden saneringen en herstructureringen gaan immers eveneens gepaard met bonussen en extraatjes voor de mensen die wel dicht tot het management behoren. Bonussen en extraatjes mogen wel een gezicht hebben! Het is fijner om een lachende mens te begroeten dan een bezorgde werknemer of een misnoegde klant.

En toch heeft AB InBev nog steeds een schuld ten gevolge een fusie hier en daar. De voorwaarde om als manager een bonus te krijgen, is de schuld te verlagen tot een bepaalde richtcijfer. Maar vergis u niet, er is nog steeds een schuld. Niettemin vindt men de prestaties van deze 40 managers zo uitzonderlijk subliem om hen toch te belonen met 1 miljard euro aan bonussen.

Met andere woorden, het verhogen van de prijzen voor de klanten, zowel de cafébaas als de consument, vermeerderd met het ontslaan en verplaatsen van werknemers, is gelijk aan 1 miljard bonussen dat verdeeld wordt onder 40 managers terwijl het bedrijf nog steeds een schuld heeft. Neoliberale logica?

De perswoordvoerster argumenteerde voor de camera dat de bonussen niet onmiddellijk kunnen worden verzilverd en dat de managers hierdoor het bedrijf niet vroegtijdig mogen verlaten. Alsof dat een bedreigend element is? Als je weet dat je binnen enkele jaren de lotto van je leven mag ontvangen, wie verlaat dan het – trouwens zonnige – eiland? De enigen die het bedrijf hebben verlaten, zijn de honderden arbeiders die wereldwijd ontslagen werden, waarvan 180 in Leuven…

De verdedigers poneren dat dit nu eenmaal de Angelsaksisch wijze is van het verlonen van managers. Het is een vorm van managementcultuur. “Ge moet dat begrijpen mijnheer, it’s the greed, stupid!”

Wat doen we er dan tegen? Het boycotten van hun pintjes? Dit zal enkel leiden tot bijkomende saneringen en herstructureringen waar vooral de werknemers en de klanten het slachtoffer van worden. Catch-22.

Helaas, dit zijn de numbers: 180 mensen verloren hun job in Leuven, de CEO verdient een bonus van 135 miljoen euro. Een arbeider van AB Inbev moet hier 54.000 maanden voor werken, dat is 4.500 jaar. Inderdaad, we zullen langer moeten werken… It’s the math, stupid!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s